HERMEN J. JACOBS (1887-1976)

Hermen Jacobs werd geboren te 's-Gravenhage op 1 april 1887. Hij werd onderwijzer aan de openbare school voor blo in de Teniersstraat en later aan de Hooftskade te Den Haag. Vanaf 1933 was hij hoofd van de blo-school aan de Griftstraat. Het vak leerde hij van A. Broekhuysen en P.H. Schreuder, de mannen van het eerste uur van het buitengewoon onderwijs. In 1911 trouwde Hermen Jacobs met Johanna Elisabeth Willemina Brands. Zij heeft zich van meet of aan geschaard achter de ideeën van haar man. Door haar toegewijde zorg voor haar gezin kon Hermen Jacobs het werk doen, waartoe hij zich vanuit zijn sociale bewogenheid geroepen voelde. De school was voor hem geen eiland maar een leefgemeenschap. Van onderwijzers verwachtte hij dat zij zich in zouden zetten voor de leerlingen en hun milieu. Volgens Jacobs is het de taak van iedere onderwijzer om tot herstel van het gewone leven te komen van kinderen en hun ouders. In feite gaf hij gestalte aan wat we nu een goed onderwijsvoorrangsbeleid zouden noemen. Hermen Jacobs was vanaf 1935 secretaris-penningmeester van de Stichting voor Buitengewoon Onderwijs. Hij was een typische vertegenwoordiger van de tweede generatie pioniers. Zij hebben in de periode 1915 tot 1950 het gezicht van het buitengewoon onderwijs in Nederland bepaald. Als persoon vertegenwoordigde Hermen Jacobs de typerende kenmerken van de onderwijzers uit die jaren. Zelf was hij onderwijzer bij het buitengewoon onderwijs aan zwakzinnige kinderen. Door zijn inzet en beleid kan hij gezien worden als de primus inter pares van de onderwijzers in die tijd. Terecht werd het in 1965 opgerichte Hermen J. Jacobs Fonds naar hem genoemd.